การระลึกถึงตนเอง

การเดินทางสู่สมาธิ

คุณไม่ใช่ผู้ชมของภาพยนตร์เรื่องนี้.
คุณคือแสงแห่งการรู้ตัว ที่ซึ่งผู้เฝ้ามองและสิ่งที่ถูกเฝ้ามองปรากฏขึ้น.
นี่ไม่ใช่ความบันเทิง.
นี่ไม่ใช่การสอน.
นี่คือคำอธิษฐานเคลื่อนไหว,
a doorway for the ones with ears to hear and hearts soft enough to dissolve.
แต่ละคำคือภาพสะท้อนในกระจกแห่งปัจจุบันอันนิ่งสงบ.
ทุก ๆ การหยุดพักคือคำเชิญ.
แต่ละโคอาน เปรียบดั่งประตูที่ไร้ซึ่งบานประตู.
ให้ใจได้พัก.
สบายใจได้ ไม่ต้องกังวล.
ให้ลมหายใจสงบลง.
ให้ตัวตน... ระลึกถึงตัวตน.

หกการสื่อสาร หกคำเชิญให้หายไป.