Analogjia e pellgut të mendjes
Mendja është si një pellg, dhe mendimet janë si valë ose valëzime në pellg.
Për ta bërë një pellg të qetë, çfarë mund të bësh? Sa më shumë të bësh, aq më shumë e shqetëson atë.
Nuk mund ta rrafshosh apo ta qetësosh me forcë – do të ngresh edhe më shumë valë.
Thjesht lëre të qetë dhe ai do të kthjellohet. Lëre mendjen të qetë dhe përfundimisht mendja do të bëhet si një pasqyrë.
Hëna shfaqet kur pellgu është i qetë. Vetja primordiale kuptohet kur mendja është e qetë. Mos e ngatërro pasqyrimin e hënës në pellgun e qetë me hënën e vërtetë.
Vetja primordiale nuk është as afër e as larg. Ajo është përtej qetësisë dhe lëvizjes së mendjes.
Duke drejtuar gishtin drejtpërdrejt te mendja njerëzore, shih natyrën tënde dhe bëhu Budë. Hiq dorë plotësisht nga të gjitha aktivitetet e mendjes dhe shqisave.
Çfarë mbetet? Mos kërko asnjë gjë. Vetja primordiale nuk është një gjë, por nuk është as asgjë. Pasi të kesh parë hënën, kur kthehesh të shikosh pellgun, mund ta njohësh atë në çdo pasqyrim.