Inner Worlds Outer Worlds, part 4 – “Beyond Thinking”
ในประเพณีพุทธศาสนา สังสารวัฏ หรือวงจรแห่งทุกข์ที่ไม่สิ้นสุด ถูกดำรงไว้ด้วยความอยากได้ในสิ่งสุขใจและหลีกเลี่ยงความเจ็บปวด ฟรอยด์เรียกสิ่งนี้ว่า “หลักการแห่งความสุข” ทุกสิ่งที่เราทำคือความพยายามที่จะสร้างความสุข เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่เราต้องการ หรือเพื่อผลักไสสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ที่เราไม่ต้องการออกไป แม้แต่สิ่งมีชีวิตธรรมดาอย่างพารามีเซียมก็ทำเช่นนี้ มันถูกเรียกว่าการตอบสนองต่อสิ่งเร้า แตกต่างจากพารามีเซียม มนุษย์มีทางเลือกมากขึ้น เรามีอิสระที่จะคิด และนั่นคือใจกลางของปัญหา มันคือการคิดถึงสิ่งที่เราต้องการที่ควบคุมไม่ได้ ภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของสังคมสมัยใหม่คือการที่เราพยายามทำความเข้าใจโลก ไม่ใช่ในแง่ของจิตสำนึกภายในแบบโบราณ แต่โดยการวัดปริมาณและอธิบายลักษณะสิ่งที่เรามองว่าโลกภายนอกโดยใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์และการคิด จิตสำนึกใหม่แห่งหัวใจที่อยู่เหนือการคิดนั้นเป็นไปได้.
การคิดได้นำไปสู่การคิดต่อไปและคำถามที่มากขึ้น เราแสวงหาที่จะรู้ถึงพลังภายในที่สร้างโลกและนำทางไปสู่จุดหมาย แต่เราเข้าใจถึงแก่นแท้เหล่านี้ว่าอยู่ภายนอกตัวเรา ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่มีอยู่ในธรรมชาติของเราเอง เป็นคาร์ล จุง จิตแพทย์ผู้มีชื่อเสียงที่กล่าวว่า “ผู้ที่มองออกไปข้างนอกจะฝัน ผู้ที่มองเข้าไปข้างในจะตื่น” การปรารถนาที่จะตื่นและมีความสุขไม่ใช่เรื่องผิด สิ่งที่ผิดคือการมองหาความสุขจากภายนอกเมื่อมันมีอยู่ภายในเท่านั้น.
[ อ่านบทสนทนาเต็ม ]
