Światy wewnętrzne, światy zewnętrzne, część 1 – Akasza
Na początku był Logos, Wielki Wybuch, pierwotne „Om”. Teoria Wielkiego Wybuchu głosi, że fizyczny wszechświat rozprzestrzenił się spiralnie z niewyobrażalnie gorącego i gęstego pojedynczego punktu zwanego osobliwością – miliard razy mniejszego od główki szpilki. Nie wyjaśnia jednak, dlaczego ani w jaki sposób. Im bardziej coś jest tajemnicze, tym bardziej uważamy za oczywiste, że to rozumiemy. Uważano, że w końcu grawitacja albo spowolni ekspansję, albo spowoduje skurczenie się wszechświata w wielkim zgrzębie. Jednak zdjęcia z teleskopu kosmicznego Hubble’a pokazują, że ekspansja wszechświata wydaje się w rzeczywistości przyspieszać. Rozszerza się coraz szybciej, wyrastając z Wielkiego Wybuchu. Z jakiegoś powodu we wszechświecie znajduje się więcej masy, niż przewidywała fizyka. Aby wyjaśnić brakującą masę, fizycy twierdzą obecnie, że wszechświat składa się jedynie z 4% materii atomowej, czyli tego, co uważamy za materię zwykłą. 23% wszechświata stanowi ciemna materia, a 73% – ciemna energia – to, co wcześniej uważaliśmy za pustą przestrzeń. Jest to niczym niewidzialny układ nerwowy, który przebiega przez cały wszechświat, łącząc wszystkie rzeczy.
