Wewnętrzne światy, zewnętrzne światy, część 3 – Wąż i lotos
Chrześcijańscy mistycy nazywali Kundalini Shakti; Duch Święty.
“A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy.”
Faraonowie i bogowie są przedstawiani z przebudzoną energią, dzięki której wąż Kundalini przemieszcza się w górę kręgosłupa i przekłuwa “czakrę Adźna” między oczami. Jest to określane jako oko Horusa. W tradycji hinduistycznej bindi również reprezentuje trzecie oko; boskie połączenie z duchem. Maska króla Tutenchamona jest klasycznym przykładem ukazującym motywy zarówno węża, jak i ptaka. Tradycje Majów i Azteków łączą motyw węża i ptaka w jednego boga – Quetzalcoatla lub Kukulkana. Pierzasty bóg wąż reprezentuje przebudzoną świadomość ewolucyjną lub przebudzoną Kundalini. Osoba, która budzi Quetzalcoatla w sobie, jest żywą manifestacją boskości. Mówi się, że Quetzalcoatl, czyli energia węża, powróci pod koniec czasu. Symbole węża i ptaka można znaleźć również w chrześcijaństwie. Ich prawdziwe znaczenie może być głębiej zaszyfrowane, ale sens jest taki sam jak w innych starożytnych tradycjach. W chrześcijaństwie ptak lub gołębica często widywana nad głową Chrystusa reprezentuje Ducha Świętego lub Kundalini Shakti, gdy wznosi się ona do szóstej czakry i wyżej.
Chrześcijańscy mistycy nazywali Kundalini Shakti innym imieniem: Duch Święty. W Ewangelii Jana 3:14 powiedziano: “A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy”.
