Inner Worlds Outer Worlds, deel 1 – Akasha
In het begin was er de Logos, de Oerknal, de oer-Om. Volgens de Oerknal-theorie is het fysieke universum spiraalvormig ontstaan uit één enkel punt dat onvoorstelbaar heet en dicht was, een zogenaamde singulariteit – miljarden keren kleiner dan een speldenknop. De theorie geeft geen antwoord op de vraag waarom of hoe. Hoe mysterieuzer iets is, hoe meer we ervan uitgaan dat we het begrijpen. Men dacht dat de zwaartekracht uiteindelijk de uitdijing zou vertragen of het universum zou doen samentrekken in een ‘Big Crunch’. Beelden van de Hubble-ruimtetelescoop laten echter zien dat de uitdijing van het universum juist lijkt te versnellen. Het breidt zich steeds sneller uit naarmate het voortkomt uit de oerknal. Op de een of andere manier is er meer massa in het universum dan de natuurkunde had voorspeld. Om de ontbrekende massa te verklaren, zeggen natuurkundigen nu dat het universum slechts voor 4% uit atomaire materie bestaat, oftewel wat wij als normale materie beschouwen. 23% van het universum bestaat uit donkere materie en 73% uit donkere energie – wat we voorheen beschouwden als lege ruimte. Het is als een onzichtbaar zenuwstelsel dat door het hele universum loopt en alle dingen met elkaar verbindt.
